Για άλλη μία φορά ο Σύλλογός μας δίνει ενεργά το παρόν στα καλλιτεχνικά δρώμενα της χώρας έχοντας στόχο την άρση του κοινωνικού και καλλιτεχνικού αποκλεισμού των ατόμων με νοητική αναπηρία. Αυτή τη φορά δύο ωφελούμενοι του Συλλόγου μας και συγκεκριμένα ο Ακραμπά Τζιχάτ και ο Λαγάκης Ιωάννης θα συμμετάσχουν στον ανοικτό συμπεριληπτικό φωτογραφικό διαγωνισμό με θέμα «Οι στιγμές μου είναι….» στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ «Η αντανάκλαση της αναπηρίας στην τέχνη – Reflection of disability in art» (iRoDi), που διοργανώνει το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Κάθε ωφελούμενος έχει απαθανατίσει με την δική του αισθητική στον φωτογραφικό φακό μία στιγμή, ένα τοπίο που τον άγγιξε στην ψυχή του. Παρακάτω παρατίθενται οι φωτογραφίες των ωφελουμένων μας μαζί με την περιγραφή τους.
ΑΚΡΑΜΠΑ ΤΖΙΧΑΤ:
H φωτογραφία απεικονίζει την αέναη μάχη της φύσης να κρατηθεί στην ζωή ή αλλιώς να δώσει ζωή. Συγκεκριμένα, το γέρικο αυτό δένδρο που έστεκε αγέρωχα τόσα χρόνια άργησε να λυγίζει. Το λύγισε ο χρόνος και οι συνθήκες. Χτυπήθηκε πολλές φορές από την βροχή, το χαλάζι και τον άνεμο. Όμως ποτέ δεν παραδόθηκε, ποτέ δεν σταμάτησε την προσπάθεια τις ανθοφορίας. Έτσι λοιπόν και τώρα παρόλο που βρίσκεται στην τελευταία φάση της ζωής του, λυγισμένο και καταπονημένο συνεχίζει να ανθίζει. Τα άνθη είναι η τρανή απόδειξη της αγάπης για την ζωή. Είναι ένα μήνυμα αισιοδοξίας, πως όσα χρόνια και αν περάσουν, όσες δυσκολίες και αν πέρασε κάποιος δεν πρέπει να το βάζει κάτω, δεν πρέπει να τα παρατάει αλλά να συνεχίζει περήφανα να δίνει ζωή στον ίδιο του τον εαυτό αλλά και όλους τους ανθρώπους που τον περιτριγυρίζουν. Μπορεί να λυγίζει, να πέφτει κάτω αλλά και πάλι θα σηκώνεται γιατί έτσι είναι η ζωή.
ΛΑΓΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ:
Η φωτογραφία είναι εμπνευσμένη αλληγορικά από το ρητό του προσωκρατικού φιλοσόφου Ηράκλειτου ‘’ τα πάντα ρει ‘’. Όλα αλλάζουν… Η απεικόνιση τοποθετείται στους πρόποδες της οροσειράς της Ροδόπης, στο χωριό Σώστη. Η περιοχή το προηγούμενο καλοκαίρι επλήγη από τις πυρκαγιές και καταστράφηκε ολοσχερώς. Όμως όλα αλλάζουν. Η φύση κάνει τον κύκλο, δεν σταματά να επουλώνει τις πληγές τις, δεν σταματά να αναπτύσσεται. Η δύναμή της είναι τόσο μεγάλη που από τις στάχτες μπορεί να ξαναδώσει ζωή, να ξαναδώσει την χαμένη ομορφιά πίσω. Το λουλούδι ανθίζει σε πείσμα όσων σκέφτηκαν ότι ο τόπος καταστράφηκε. Ανθίζει και δίνει το πιο αισιόδοξο μήνυμα. Όλα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Έτσι και εδώ η φύση με την άνοιξη υπό την σκέπη του Θεού έκαναν το θαύμα τους και το τοπίο αναγεννήθηκε για να ομορφύνει τις ψυχές των ανθρώπων. Γιατί όπως είπε και ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός ‘’ Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει όποιος πεθαίνει σήμερα, χίλιες φορές πεθαίνει ‘’.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Μέριμνας ΑμεΑ Νοητικής Υστέρησης Ν. Ροδόπης Άγιοι Θεόδωροι θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά τον φωτογράφο Οικονομίδη Νικόλαο για την μεγάλη του βοήθεια και συμβολή στο εγχείρημα αυτό των ωφελουμένων μας.
